Przed tym meczem wszyscy wierzyli, że nie będziemy mieli problemów z Kanadą, która kilka dni temu łatwo przegrała z Macedonią 0 do 3. Nam udało się strzelić tylko jedną bramkę choć okazji nie brakowało, a najwięcej z nich stworzył Lars Hirschfeld, bramkarz reprezentacji gości. Nikt chyba nie przypuszczał, że piłkarze klonowego liścia są tak słabi, stąd chyba nie jest przesadą, że za oceanem w piłkę grają tylko ci, którzy nie potrafią grać w kosza czy jeździć na łyżwach. O zainteresowaniu footballem w Kanadzie świadczy choćby to, że liczba dziennikarzy z tego kraju, którzy akredytowali się na wczorajszym meczu wyniosła 0 (słownie ZERO). I choć przeciwnik był wyjątkowo słaby, nasi również nie błysnęli z wyjątkiem bramki Maćka Rybusa, wszyscy jednak zgodnie odetchnęli. 
Odetchnęli piłkarze, bo wreszcie się udało i po 388 minutach bez bramki strzelamy gola i wygrywamy. Uspokoili się kibice, którzy dość licznie (ok. 8 tys.) stawili się na stadionie w Bydgoszczy. Odetchnął PZPN, że kibice jednak przyszli i że na koniec najgorszego piłkarsko roku od lat wielu, udało się wygrać. Odetchnął w końcu Franciszek Smuda, że spokojnie będzie mógł budować drużynę przez kolejne miesiące.
Zmartwi się jedynie Burkina Faso, która bezpośrednio wyprzedzała nas w rankingu FIFA i teraz prawdopodobnie znajdzie się za nami :)

A teraz, na kilka godzin przed meczem z Kanadą, obiecane kilka słów dlaczego trzeba być optymistą.

W rankingu FIFA Polska jest na 56 miejscu a całe zestawienie ma aż 203 pozycje, więc nadal jesteśmy niemal w czołówce. (Przy okazji ostatnie miejsce zajmuje nie maleńka wysepka czy jakieś mikroksięstwo, ale znacznie większa od Polski i blisko 6-milionowa Papua Nowa Gwinea. Aby było jednak sprawiedliwie należy dodać, ze 203 pozycję dzieli ona z Amerykańskim Samoa, i takimi potęgami jak Montserrat, Angilla (nie ANGLIA!!!!) oraz naszym niedawnym grupowym rywalem San Marino)

Daleko za nami są takie kraje jak Chiny czy Indie, gdzie talenty piłkarskie w przeciwieństwie do Polski liczy się nie w dziesiątkach, ale w dziesiątkach tysięcy

Przed nami jest za to w zestawieniu FIFA Kanada, a my potrafimy ponoć koncentrować się na lepszych – więc to też dobra wiadomość

Za nami są natomiast statystyki. Z reprezentacją klonowego liścia graliśmy pięć razy i tyle samo razy wygraliśmy strzelając 19 bramek, a tracąc tylko 4. Matematycznie jesteśmy lepsi!!!

Z pewnością z trybun w Bydgoszczy biało-czerwonych dopingować będzie jeszcze więcej widzów niż ostatnio na spotkaniu ze Słowacją w pożegnalnym chyba meczu na śląskim ”kotle czarownic”

Aby więc poprawić frekwencję na bydgoskim stadionie muszę kończyć to radosną wyliczankę. Niemniej jeśli widzicie jeszcze więcej powodów do optymizmu zachęcam gorąco do wpisów.

W Orange Sport Info serwisy informacyjne są co pół godziny. A każdy z nich przynajmniej dla prezentera wygląda niemal tak samo, czyli …. prezenter (lub prezenterka) siada w studiu, wita się i co mniej więcej minutę wygłasza kilka zdań, nazywanych  „białą” (może dlatego „białą”, że są to białe litery na czarnym tle promptera, z którego się czyta) i znów ogląda materiał filmowy, najczęściej  wielokrotnie ten sam podczas jednego dyżuru. A jak ktoś ogląda coś wiele razy to zaczyna dostrzegać różne elementy, których za pierwszym razem nie dojrzał.

I rzeczywistość nagle postrzegana jest inaczej.

Zanim jednak tą ponownie odkrytą ale już nową rzeczywistość ubierzemy w odpowiednie słowa materiał filmowy się kończy i czytamy następną „białą” i następną, a to co w nagłym olśnieniu chcieliśmy jeszcze chwilę temu przekazać widzom zanika w „mrokach niepamięci”, jak śpiewał pewien gentleman o bynajmniej niesportowej sylwetce. Może ktoś wie o kogo chodzi?

Aby wydobyć jednak z tych mroków głębsze refleksje, dla których nie ma miejsca w błyskawicznym przekazie telewizyjnym to co niedopowiedziane, zapomniane i przeoczone, przynajmniej  w pewnym zakresie pojawi się na tym blogu, na którego pierwsze wpisy już dziś serdecznie zapraszam.

(po godzinach prezenter Orange Sport i Orange Sport Info)