Pamiętacie jak zachęcałem Was do wysłuchania radiowej audycji o podróży naszego kolegi, Krzyśka Świdraka, do Nepalu?. Namówiłem go, aby specjalnie dla Was opowiedział o swojej pasji. Krzysiek napisał książkę wydaną przez National Geographic pt. „Świat w zasięgu nosa”. Do tej niezwykłej podróży zaprosił m.in. Urszulę Dudziak, Beatę Pawlikowską, Martynę Wojciechowską, Marka Kamińskiego i Mateusza Kusznierewicza, którzy opowiedzieli o swoich zapachowych wspomnieniach z podróży. Teraz Krzysiek kończy pisać drugą książkę, tym razem o dźwiękach.
Krzysiek zawsze był niespokojnym duchem. Kilkanaście lat temu poznałem go w Gazecie Wyborczej w Opolu, gdzie był "człowiekiem orkiestrą". Zawsze pełen pomysłów na nietypowe teksty i eventy. I tak mu zostało :) Również z pomysłami na wakacje. Nie jeździ z biurami podróży, tylko sam. Nieraz podróż do miejsca docelowego zajmuje mu 2 tygodnie! (tak było z podróżą do Indii). Dlaczego? „Dzięki temu lepiej można poznać ludzi, zwyczaje, a jeśli trafisz na ciekawe miejsce, możesz się w nim dłużej zatrzymać” – tłumaczy. Odwiedził już m.in.: Indie (2 razy), Nepal, Madagaskar, Iran, Turcję, Pakistan.
Jak wpadł na pomysł książki, dlaczego warto podróżować? Oto recepta Krzyśka.   

Jeśli kogoś Krzysiek zaciekawił zapraszam na spotkanie z nim. Dzisiaj o godz. 19 w cyklu spotkań podróżniczych „Środy na jagody” (Tarabuk, ul. Browarna 6, Warszawa) opowie więcej o swojej książce, pokaże niesamowite slajdy z wypraw a jego opowieści Was zafascynują. Wiem - bo byłem na podobnym spotkaniu. Miłej zabawy, a teraz wracam do Ani, bo właśnie się budzi :)

- Dla mnie malarstwo to rodzaj fajnej zabawy. Przynosi mi to jeszcze więcej frajdy gdy okazuje się, że mój obraz ktoś chce mieć u siebie w domu lub w biurze. To oznacza, że i ta osoba również bierze udział w tej zabawie – opowiada Natalia Borowicz, malarka z TP, która na co dzień w Departamencie Efektywności Grupy TP zajmuje się procesami biznesowymi.
Jak zaczęła się jej pasja i dlaczego warto malować opowie Wam w poniższym filmie.

Wśród naszych pracowników jest kilkudziesięciu pasjonatów malarstwa i fotografii. Spotykają się na plenerach organizowanych przez Komisję Krajową Sportu Turystyki i Kultury TP. Artyści postanowili się odwdzięczyć i przekazali bezpłatnie 70 obrazów i 60 fotografii, które wystawiono na specjalnej aukcji wewnętrznej. Najdroższy obraz "Wakacje" autorstwa Natalii Borowicz, został sprzedany za kwotę aż 1200 zł. Cały dochód zebrany z tej aukcji 13 978 zł został przekazany Wojewódzki Specjalistyczny Szpital Dziecięcy im. Władysława Buszkowskiego w Kielcach i dla Domu Dziecka w Nagłowicach.

Jak sprawić przyjemność chorym dzieciom w szpitalu? Wyjaśnia to nasza koleżanka, Maria Piechocka z biura prasowego w Poznaniu, która przesłała nam relację z akcji wolontariackiej.

Odpowiedź dały mi ich uśmiechnięte buziaki, gdy podziwiały efekt pracy wolontariuszy w Szpitalu Rehabilitacyjnym w Kiekrzu. Przerobienie starej, szpitalnej świetlicy na Bajkowy Kącik zajęło 15 zapaleńcom z TP i Orange ponad dwa tygodnie.

W tym czasie wymienili okna, drzwi, meble i wykładzinę. Ściany zostały wyrównane i pomalowane. Na suficie pojawiły się kasetony, na ścianach zamek a u jego podnóża kolorowa łąka.

Radość na twarzach dzieciaków całkowicie zrekompensowała wszelkie trudy wolontariuszy. Wszyscy zapomnieli o farbie w oczach i obitych palcach.

To już 14 Bajkowy Kącik który powstał dzięki wsparciu Fundacji Orange i pracy wolontariuszy. Po raz pierwszy, nie skończyło się jednak na pięknym pomalowaniu ścian i wstawieniu nowych mebli. To pomieszczenie przeszło generalny remont.

Gazeta Wyborcza rozstrzygnęła swój konkurs na „Bubel roku 2009”. Zwyciężył przepis wg. którego firma musi płacić podatek od dochodu, nawet jeśli kontrahent nie zapłacił za faktury. Tuż przed startem platformy blogowej nasz pracownik, Andrzej Juszczyński, zwyciężył w podobnym konkursie organizowanym przez Konfederację Pracodawców Polskich i „Puls Biznesu”. Wskazał on największe kuriozum w pakiecie antykryzysowym. Odkrył, że pracodawca, który w ramach tego pakietu wyśle pracownika na szkolenie, które ma pomóc mu w trudnej sytuacji finansowej, sam za to szkolenie zapłaci, a zwrot otrzyma po … 1,5 roku!
„Zwycięskiego” bubla znalazł szukając źródeł finansowania rozwoju i przekwalifikowania pracowników. - Po wczytaniu się w zapisy Pakietu Antykryzysowego okazało się, że im dalej w las tym więcej drzew a dosłownie mówiąc kłód pod nogi potencjalnych użytkowników tego rozwiązania. Dla mnie był to kolejny przykład, że osoby tworzące różnego rodzaju procedury nie mają pojęcia jak wygląda życie w biznesie i jeśli firma na faktyczne problemy finansowe to nie jest w stanie zapłacić za przekwalifikowanie swojego personelu.
A wg. was jakie są największe bubla prawne mijającego roku? Ja żałuję, że dwutygodniowy urlop dla nowych ojców będzie dopiero od 2011 roku :)

Andrzej odpowiada w TP jest za kontroling finansowy i biznesowy. Jeśli znajduje kilka chwil wolności to stara się nadrobić nieobecność w domu i spędza czas z rodziną. Jego hobby to samochody, zwłaszcza tuninngowane i wyścigi samochodowe. – Do marca 2008 byłem fanem marki BMW dopóki nie popełniłem mezaliansu z SUBARU. Obecnie jestem właścicielem Subaru Forester z "troszkę" podkręconą mocą - na obecnym programie jakieś 260KM - opowiada. Gdy mieszkał w Chełmie brał udział w wyścigach organizowanych przez PZMOT.

Kasia jest deltiologiem, ja bibrofilem, a Jerzy Całus fonotelistą. Jerzy w TP pracuje już przeszło 31 lat, aktualnie w Wydziale Współpracy z Partnerami Technicznymi w Regionie Zachodnim Pionu TOK. Zbiera karty telefoniczne już 12 lat. Jego kolekcja rozrosła się w tym czasie do 20 tys. sztuk! Jak zaczęła się ta pasja? - Wciągnąłem się całkiem przypadkiem. Będąc na lotnisku w Londynie Heathrow w kwietniu 1997 roku, kupiłem w kiosku pierwszą zagraniczną kartę telefoniczną wydaną przez British Telecom. Ale tak naprawdę za początek swojej kolekcji dzień 02 czerwca 1997 roku Papież Jan Paweł II odwiedził Legnicę, moje rodzinne miasto. Z okazji kolejnej papieskiej wizyty w Polsce Telekomunikacja Polska wydała specjalne karty telefoniczne – wspomina Jerzy Całus.
Jak zbiera karty? - Na świecie jest dużo kolekcjonerów, stąd współpraca międzynarodowa znacznie ułatwia wymianę kart. Znajomi podróżujący po świecie przywożą mi karty w prezencie. Swoje karty przesyłają również zagraniczni operatorzy, w taki sposób otrzymałem karty firm z Gibraltaru, Martyniki i Omanu – wyjaśnia. – W Polsce we Wrocławiu odbywają się cykliczne spotkania organizowane przez Stowarzyszenie Kolekcjonerów we Wrocławiu.
TP współpracuje ze Stowarzyszeniem od lat wspierając jego inicjatywy. Wspólnie z nim wydawane się też specjalne edycje kart telefonicznych, np. w przyszłym roku ukażą się dwie karty z wizerunkiem Jana Pawła II. Jerzy zbiera również karty operatorów komórkowych. – Muszę pochwalić Orange za działalność na polskim rynku - za różnorodność wydawanych kart - mówi.
Co na to rodzina Jerzego? – Choć wspierają mnie w moim hobby, nie zawsze podzielają mój zapał. Trzeba pamiętać, że kolekcjonowanie to po pierwsze koszty, po drugie zabierają naprawdę dużo wolnego czasu, i w końcu dużo miejsca - przecież trzeba gdzieś trzymać te kilkadziesiąt tysięcy kart. Bo wspomniane wyżej 20.000 kart to tylko ścisła kolekcja, do której nie zaliczam dubletów.

Poniżej prezentacja cześci zbioru kart dotyczących Nowego Roku i Świąt Bożego Narodzenia. Jerzy ma kilkaset takich eksponatów z ponad 30 krajów. Wy też kolekcjonujecie coś nietypowego? 

Już jutro Wigilia, początek najbardziej rodzinnych Świąt. Z tej okazji nasi przyjaciele składają Wam życzenia. Poniżej dowiecie się czego życzą naszym wiernym czytelnikom: prawdziwy Mikołaj z Laponii, aktorki a jednocześnie ambasadorki Fundacji Orange - Katarzyna Figura i Olga Bończak, piłkarz Legii i drużyny Orange i Przyjaciele Dickson Choto, trener Rafał Ulatowski oraz szef Orange sport Janusz Basałaj.

Dużo ostatnio na blogu było o "firmowym" pomaganiu, bo przed Świętami sporo się dzieje. Ale pracownicy Grupy angażują się nie tylko w działania organizowane "pod marką" - niemało jest akcji zupełnie prywatnych. O jednej z nich, robionej w Warszawie, opowiada Agnieszka:

We Wrocławiu z kolei 4 nasze pracowniczki, z całymi rodzinami, włączyły się w akcję Szlachetna Paczka, o której przy innej okazji pisała Monika. Jednej z potrzebujących rodzin ufundowali m.in. kołdry, poduszki, pościel, ręczniki, komplet sztućców oraz zastawę obiadową, żywność, środki czystości, przybory szkolne, itd.

Nie samą firmą żyje człowiek :)

Długo czekaliśmy na wyniki, ale już wiemy - blog prowadzony przez Wojtka Jabczyńskiego został wybrany najlepszym polskim blogiem firmowym w roku 2009 w kategorii "Blog profesjonalny (powyżej roku)". W wyścigu wyprzedził m.in. blogi mBanku oraz krakowskiej Restauracji Ancona.

Wojtek otrzymał także wyróżnienie specjalne za przełamywanie stereotypów w komunikacji z klientami, bo "najlepiej realizuje najważniejsze kryterium brane pod uwagę w ocenie blogów w konkursie, biorąc pod uwagę skalę działalności firmy i ilość wyzwań związaną z wdrażaniem nowych narzędzi komunikacji w firmach opartych o social media".

Jeśli chcecie dowiedzieć się więcej o samym konkursie i innych laureatach, warto zajrzeć na prowadzony przez Dominika Kaznowskiego blog poświęcony blogom firmowym. Na uwagę zasługuje na pewno nagroda dla bloga Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie - to chyba pierwsza taka inicjatywa wśród instytucji publicznych.

Wojtku - gratulacje! Ależ nam podniosłeś poprzeczkę.. :)

Jak obiecywałam, przedstawiam Wam film z Dnia Fundacji Orange.
Jak widzicie - było tłoczno, miło i zabawnie, a tort był naprawdę olbrzymi i smaczny ;).

4-lecie Fundacji to nie była jedyna okazja do świętowania. Właśnie uruchomiliśmy Program Orange Community, który wspiera zaangażowanie pracowników Grupy TP w przedsięwzięcia charytatywne, na rzecz środowiska, wokół zasad etycznych oraz inne akcje społeczne.

5 grudnia to Międzynarodowy Dzień Wolontariusza. Dzień ludzi zwyczajnych - niezwyczajnych. Znam kilku takich. Pracują obok mnie...

Agnieszka z Poznania - analityk kosztów usług, która realizuje się jako wolontariusz w lokalnym szpitalu, organizując czas wolny dzieciom...

Joasia i Małgosia ze Szczecina, z działu administracji, które dla dzieci z pewnej popegeerowskiej wioski zbudowały plac zabaw i założyły letnią czytelnię...

Irek z Katowic, z działu handlowego, organizujący pomoc dla Ośrodka szkolno-wychowawczego i świetlicy socjoterapeutycznej w jednej z trudniejszych dzielnic miasta...

Wiesia z Sosnowca, doradca ds. usług, która od kilku lat jest wolontariuszem w hospicjum, a latem pomaga organizować dla chorych dzieciaków kolonie...

Mariusz z Warszawy, ze strategii biznesowej, którego tak wzruszyła historia pewnego chłopca, że spełnił jego marzenie i zorganizował mu wyjazd na mecz ukochanej drużyny – FC Barcelona...

Adriana, Grzegorz, Ania, Małgosia, … Jest ich wielu.

14 Takich wyjątkowych osób nagrodziliśmy wczoraj podczas Dnia Fundacji odznaką „Razem - dla innych”. W poniedziałek pokażę Wam krótki film z tego wydarzenia.

A dziś wszystkim wolontariuszom życzę wytrwałości i siły w pomaganiu i zmienianiu świata na lepsze. Jeszcze trochę, a na pewno się uda;)

Dziś u nas na Twardej małe zamieszanie, bo obchodzimy Dzień Fundacji Orange. Na stoiskach Programów Fundacji: „Telefon do Mamy”, „Dźwięki Marzeń", „Edukacja z Internetem TP”, „Szkoła bez przemocy” i najnowszego: „Akademii Orange”. bezpośrednio od koordynatorów programów, można dowiedzieć się szczegółów na temat pracy Fundacji i zgłosić się jako wolontariusz. Jest też charytatywny kiermasz świąteczny, przygotowany przez naszych partnerów – Fundację Synapsis oraz Centrum Rehabilitacji, Edukacji i Opieki TPD "Helenów". Można zakupić kartki i ozdoby świąteczne przygotowane przez dzieciaki. Zresztą, partnerów, którzy świętują razem z nami, jest wiecej. Odwiedziły nas Ambasadorki Programów Fundacji - Kasia Figura, która pomaga w realizacji programu "Telefon do Mamy" oraz Olga Bończyk, zaangażowana w program „Dźwięki Marzeń”. 

Cztery lata to w sumie dość krótko, ale wiele udało się zrobić. Ja mam swój własny przelicznik – 4 lata  to 32 miliony darmowych minut, które dzieci wydzwoniły z Telefonów do Mamy w szpitalach. Poczucie satysfakcji – bezcenne ;)

Przeczytałam ostatnio, że co trzeci Polak kupi świąteczny prezent przez Internet. Sklepy wirtualne mają spory wybór towarów, a nie ma w nich świątecznego tłoku - produkt wybieramy wygodnie siedząc w fotelu. Sama zamówiłam już kilka prezentów w Merlinie ;)

Marketingowy wyścig trwa od początku listopada – propozycje prezentów, ogłoszenia stron, na których można opublikować własną listę prezentów, żeby wysłać ją do rodziny i znajomych jako podpowiedź (sic!), serwisy, na których można zamówić list od św. Mikołaja do naszego dziecka, itd., itp.

Zastanowiło mnie jednak, czy przez Internet można zostać Mikołajem - takim dobrym, anonimowym, który spełni marzenie jakiegoś dziecka? Jest wiele akcji pomocowych, zbiórek "w realu", ale, skoro 33% Polaków kupuje prezenty w Internecie, to może to jest też miejsce, żeby 33% z nas mogło kupić taki prezent dla potrzebującego dziecka czy rodziny? Poszukałam trochę w sieci – jest szlachetna paczka, a nawet akcja blogerzy dzieciom, ale trudno znaleźć coś typowo internetowego.

A może wy znacie takie strony? Jeśli tak, to dajcie znać - umieścimy je na portalu
www.e-wolontariat.pl i i zaprosimy internautów do współpracy. Może razem uda nam się odpowiedzieć na wiele listów do św. Mikołaja?

Wybieram się dziś o 17.30  na  niezwykły koncert szlagierów Elvisa Presleya do Domu Kultury „Działdowska” w Warszawie. To będzie dla mnie prawdziwa gratka. Nie dość, że posłucham hitów Króla Rocka, przy których bawili się moi rodzice, to dodatkową  atrakcją  będzie dla mnie fakt, że wykonawcą  jest nasz kolega z pracy Piotrek Skowroński z Orange. Zawodowo zajmuje się rozwojem informatycznych systemów sprzedaży.  Jego pasją jest muzyka. Elvisem zafascynowany jest od 14 lat. Śmieje się, że ze swoją pasją stara się jakoś nadmiernie nie wychylać, odkąd jego 5-letnia córka Ania przybiegła do niego, kiedy ćwiczył w domu i z „wyrzutem” oświadczyła: „Tatusiu znowu się wydzierasz". Dlatego teraz często ćwiczy jadąc samochodem.
Piotrek przyznaje, że uwielbia koncertować przed żywą publicznością, bo „adrenalina w jakiś dziwny sposób powoduje euforię”. Już w szkole średniej prowadził z kolegą swój kabaret, brał udział w konkursach recytatorskich.
Skąd się wzięła jego miłość do Elvisa? Jaka jest niezwykła historia jego gitary? O tym wszystkim opowie wam Piotrek.

Żeby zachęcić Was do pójścia na koncert, obejrzyjcie próbkę możliwości Piotrka.
Jeśli ktoś chce dziś się dobrze bawić, niech szybko rezerwuje darmową wejściówkę: piotr.s@skowik.pl.

UPDATE 30 listopada

Obok zdjęcie z koncertu i link, do strony Piotrka na youtube, gdzie znajdziecie kilka piosenek z wczorajszego koncertu. Polecam.

Jeśli interesuje Was bardziej, skąd wziął się pomysł na nasze blogowanie i jak do niego podchodzimy, to zapraszam Was na bloga Artura Kurasińskiego. Znajdziecie tam wywiad, który Artur przeprowadził z naszym zespołem :)

 http://blog.kurasinski.com/2009/11/24/tp-bloguje-i-to-serio/

Arturowi dziękuję w imieniu nas wszystkich za zainteresowanie i celne pytania (czy ktoś jeszcze wątpi, że dziennikarstwo obywatelskie to ważne zjawisko?), a Was wszystkich zapraszam do przesyłania nam swoich komentarzy i uwag. Będą dla nas cenne, bo się wciąż uczymy :)